Alles in de kamer was leeg,
De mogelijkheid van verder te zien dan mijn eigen schim was weg...
Nooit gedacht dat het zover ging komen,
dat mijn hart weg was uit mijn lichaam zonder dat ik het wist...
Alleen in deze wereld waar alles bestaat uit een waas van kleuren,
die ik zie voorbij komen door het gesloten raam...
Zou die deur naar mijn geluk ooit weer opengaan?

Eiko


This entry was posted on miércoles, marzo 24, 2010 and is filed under . You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

0 comentarios: